Tags

, , , , , , , , , , , ,

Ik ben geen regelvreter. Je kan me niet plezieren met overbodige, extra regels. Dat zijn ongeschreven wetten en regels waarbij je verondersteld wordt, ze met een vingerknip te kennen en toe te passen. Nadenken over de situatie waarin je je op dat moment bevindt en je gevoel laten spreken hoort niet. Het moet snel gaan, zoals het de tijdsgeest betaamt. Bah, ik spuw ze onverwijld terug uit zoals een kind met reflux zonder slabbetje.

Zonder twijfel kan dit frictie veroorzaken bij je entourage en desgevallend krijg je soms gratis een stempeltje opgeplakt: tegendraads, moeilijk, aandachtshoer. Noem er gerust nog een paar op. Dondert het opeens in Keulen?

Mijn moeder vond het nodig om me als uk op vakantie te sturen naar de kinderloze tante en nonkel, tot vervelens toe. Dat de kwestieuze tante bij het krieken van de dag met haar verdomde stofzuiger mijn kamer binnenstoof, de rolluiken optrok, stof afnam, wakkerde mijn koleriek beestje en heimwee alleen maar aan. Vandaar dat ik al eens het hazenpad koos richting oma, die plotsklaps een kind in haar keuken vond, met een gezicht als een oorwurm. De rebellie was begonnen.

Helaas had ik thuis niets in de pap te brokken en kon ik de verplichte sleep-overs niet omzeilen. Nochtans kon ik moeder dan weer moeiteloos rond mijn vinger winden, om me een dagje van school te houden. Ik had nood aan slaap. Mijn diploma heb ik behaald op 43-jarige leeftijd. Dit terzijde.

Ik durf te resumeren dat al die opgelegde bezoekjes en telefoontjes plegen – tot ze me uiteindelijk de strot uitkwamen op volwassen leeftijd – me meer kwaad dan goed hebben gedaan. Duts. Aan spontaniteit werd veel ingeboet. Een haat-liefde relatie vloeit daaruit voort. Haat is een lelijk woord. Ik kan ook wrok, rancune, bitterheid, vijandigheid gebruiken. Eén pot nat. Zal ik er anders bloemetjes bij tekenen, zodat het minder hard over komt? Het is wat het is.

Ben je geboren met een olifantenvel en heb je die spreekwoordelijk knop in je hoofd, hoera! Ik niet.

Je hebt vanuit je kribbe, welke dat ook moge zijn, normen en waarden meegekregen, die je tijdens je leven toepast, deletet, verandert naargelang je pad geplaveid is. Het vormt je tot wie je bent vandaag: niet perfect. Maar dat wisten jullie al, toch?

Ik schreef ooit in een notaboekje de woorden van de Griekse filosoof Epicurus: freedom, friendship, analyse life. Engels is een internationale taal. De woorden bleven hangen. Vrijheid in je hoofd is onmisbaar. Vriendschap is geen illusie. Bewust leven en af en toe eens stilstaan bij wat is. Niet te lang. Volgens Epicurus is het een door de natuur gegeven feit, dat zowel dier als mens het vermijden van pijn en het verkrijgen van genot nastreeft. Ah, en ook: een teruggetrokken leven tussen vrienden is het beste leven. Straks nog wat hamsteren. Een roloog-momentje, doe maar.

Vandaag, gisteren ook, kabbel ik verder op mijn manier. Met een denkbeeldige rugzak die gaandeweg ontlast wordt van druk van buitenaf, kommer van weleer. Zo geraak ik in een aangename cadans die een broodnodige zielenrust teweeg brengt. Af en toe is er nog een kortsluiting in mijn hoofd, die ik alsmaar sneller kan fixen en waaruit ik iets leer of afleer.

Wat moeder betreft, krijg ik af en toe nog eens een overtreding, wanneer ik volgens haar weer tegendraads of onredelijk ben. De tante krijgt zelfs geen rood. Gelukkige zijn de grote clinchen verleden tijd. Ik heb paal en perk gesteld en moeders leeftijd laat het ook niet meer toe. Ik laat haar nu haar frustraties van het ouder worden en de pijntjes die erbij horen, op mij botvieren. Ik geef haar zelfs advies: gooi je oud servies tegen de muur, weliswaar met je goeie arm.

Liefde vind ik een moeilijk woord. Wanneer is het liefde? Respect is het omvattend woord wat ik voor moeder voel. Het is met de jaren gegroeid door het te voeden met mildheid, wijsheid en mijn waarden met de bijhorende normen.